Na enig tijd was het weer tijd om de zaag te zetten in een paar rangeerlocs van Fleischmann, voor wat nieuws.
Dit keer is het de bedoeling dat er een Fleischmann rangeerloc wordt gerealiseerd die de MV9/MV10  meer benaderd dan Fleischmann's eigen O&K 1306 en V42 locs.

Daarvoor neme men een kap van een V42 waar de cabine is uitgezaagd en men neme een uitgezaagde cabine van een O&K 1306 en transplanteert deze vervolgens in de open gezaagde ruimte van de V42. Aldus ontstaat er een model, dat erg veel lijkt op een MV9/MV10. Dat rangeermodel wordt in Schwarzburgland als nieuwe serie gecategoriseerd als V44.

Realisatie van de O&K V44

O&K V44-01

De huidige status.

O&K V44-02

Het proefkonijn voor deze serie is de groene versie, waar op dit moment nog aan gewerkt wordt. (Inmiddels afgerond)
Gedurende het bouwproces wordt geschreven en worden foto's geplaatst.

De kap

De tweede horde is genomen. De boel is gezaagd.

Even passen hoe het uitkomt. De kap moet iets naar achteren, zodat de cabinedeur in lijn is met de trap. De uitdaging is vervolgens om de gleuf van ongeveer 3 a 4 mm op een enigszins ordentelijke manier te dichten. En dat viel nog niet mee, zo'n eerste keer. De kap moet dezelfde lengte houden, anders wordt het wel erg lastig met het onderstel. De neus wordt door de verlenging in de totaal-verhoudig langer, terwijl een kortere neus juist meer lijkt op het origineel. Maar zonder compromissen wordt het niks.

Dat het aangepaste kapje vervolgens met de Fleischmann motor niet meer op het onderstel van de V42 past, is van latere zorg, maar dat is m.i. gemakkelijk te fixen. De standaard Fleischmann motor moet er wel voor wijken. Het stuk dat eruit gezaagd zou moeten worden, is te groot om 'em daarna te kunnen laten functioneren. Waarschijnlijk wordt het een Faulhabertype, dat erin geplaatst wordt.

Plastic-card biedt een uitkomst, maar er zal hoe dan ook geplamuurd gaan worden.
Net als het kitten in de keuken, niet echt voor mij weggelegd.

Tijdens het bouwproces zijn er van die momenten dat je denkt of dit nog wat wordt....

En dan, een paar iteraties verder, ziet het er zo uit.
Ik moet zeggen, flink weatheren, dat biedt kansen voor het verdoezelen van oneffenheden en ander ongemak.

Het geel geverfde lijntje boven de '1' is verlengd met een stukje metaal van een ministekkertje. Het heeft vrijwel dezelfde maat als de 'lijn' die op de kap zit. De stukjes metaal zijn vastgelijmd met secondelijm. Het gele lijntje moet een handgreep/leuning voorstellen.

De rand onder de raamopening is nog niet helemaal droog.

Fleischmann had dit eigenlijk moeten doen, met het motortje van de Anna.

Best nog wel aardig, eigenlijk. De gaten voor de verlichting zijn ook geboord. Met het handje en met een kleine boor beginnen. Met de tweede boor is naar 1mm opgeboord. Dan wacht nog het maken van de lichtprintjes en zeker bij zijde 2, is dat een filigraan klusje....
Glaasjes in de lampen, ruitjes van helder glas in de cabine en een rangeerder mogen in de eindsituatie ook niet ontbreken.

Inmiddels weet ik wel zeker dat ik er nog een ga bouwen. En waar in de bouwprocedure een wijziging gaat plaatsvinden, is nu ook helder. De volgende keer wordt eerst de neus van zijde 1 verlengd en pas als dat op orde is, wordt de cabine van de 1306 ertussen gezet. De randen van de verlengde neus zijn dan beter bereikbaar voor de bewerking. De rand aan zijde 1 is zeker een verbeterpunt bij een volgende V44.

Geen wijziging hier.

Nog even dit over de kap:

De hoeklijn van de cabine zijde 1 loopt niet recht door naar het deel onder loopplank. Dat zou voor het oog m.i. mooier zijn, maar de schortplaat van het model wijkt sowieso al af van het grote voorbeeld. Als je nog een stukje verder wilt gaan in het in overeenstemming brengen van het model met de werkelijkheid, zou je het blauw ingekaderde stukje, minus de tank/gasfles, eruit kunnen zagen en naar achteren kunnen verplaatsen. De (gereedschaps)bak zou dan ook nog weggevijld moeten worden.

Zie dit voorbeeld: https://www.rangierdiesel.de/index.php?nav=1402597&lang=1&file=ok_25630_61&action=image&position=1

Consequentie van het naar achteren plaatsen van de schortplaat is dat er (opnieuw) gezocht moet worden naar het vinden van een passend motortje die in de cabine past én door de versmalde opening kan.
Het moment van eruit zagen is ook nog een ding. Je wilt niet dat de voor- en achterzijde van de kap alleen verbonden is via een smal stukje plastic van de loopplank. Dat zijn van die kwetsbare momenten tijdens de bouw, waarbij het projectje in de soep kan lopen. De schortplaat blijft bij dit model zoals die is.

Het onderstel

Er is een begin gemaakt met het onderstel. De Fleischmann motor, die niet meer in de kap past, is verwijderd. Bekeken is hoeveel er uit het frame gezaagd moet worden, wat aansluitend is gedaan. Als je minder zichtbaarheid van het frame in de cabine wilt, kun je meer van het frame wegzagen. Dat is hier niet gedaan, omdat het ook ten koste gaat van het (trek)gewicht van een loc.

De gekozen motor is de Micromotor HF003G bedoeld voor Fleischmann locs. Voordat er gelijmd kan worden,
moet het koperen 'rondje' uit het frame getikt worden. Van binnen naar buiten en een klein tikje is genoeg.
Vervolgens is het motortje erin gelijmd. Die is zo geplaatst dat de polen in ieder geval in het breedste deel van de kap vallen.
Motortjes die niet passen zijn een look-a-like van de ModelTorque en de 'Flachläufer voor de Kleindiesellok' van SB Modellbau.
Een soldeeroog voor het zwarte decodersnoertje is er alvast ingeschroefd.

Tijd om de te passen of het zo uitkomt als bedacht.

De kap past perfect op het onderstel.

De bobbeligheid bij de rand gaat in dit geval door voor 'slecht herstelde roest in de locomotieven werkplaats van station Schwarzburg'.
De volgende keer moet het productieproces beter, zodat er niet al direct 'roest' is ontstaan bij de oplevering van de loc.

Er was nog wel ietwat werk nodig om de kap op het onderstel te krijgen. In het blauwe omlijnde hoekje is wat kunststof weggevijld, zodat de motor geheel vrij staat van de kap. Bij een verplaatsing van de schortplaat naar achteren, wat hiervoor is aangeroerd, komt deze motor strak tegen de schortplaat te liggen, zonder ruimte voor de twee polen, laat staan voor de snoertjes die eraan gesoldeerd moeten worden. Bij een naar achteren geplaatste schortplaat, overeenkomend met het grote voorbeeld, moet er gezocht worden naar een motortje dat dunner is dan 15 mm. De diameter mag maximaal 17,2 mm zijn, gelijk aan de Micromotor die hier is geplaatst.

De volgende stap in de realisatie van deze V44 is dat er een decoder erin gesoldeerd wordt. Hiervoor is een Kühn N45 decoder gedacht. Aan die decoder kan, bij mijn weten, geen condensator gekoppeld worden. Volgens Chat GPT zou dat wel kunnen, via de susi koppeling, maar waar die dan zit, is mij niet helder. Hoe het ook zit, de ervaring leert dat het onderstel van een V42 zelden op wissels en kruisingen blijft hangen hier in Schwarzburg. Dus als dat bij deze O&K loc ook goed gaat, blijft de Kühn.

De decoder is erin gesoldeerd en zit verpakt in een ruime zwarte krimpkous.
De cv's zijn ingesteld en loc is tevens al geijkt.

De volgende stap is de verlichting. Afhankelijk van de dikte van het nog in elkaar te solderen printplaatje zal dat geplaatst kunnen worden zonder het frame bij te vijlen of anders door wat van de kopse kanten van het frame weg te vijlen. Bij de meeste V42's hier was vijlen niet nodig. Voor de lichtprintjes worden duo leds gebruikt van Fenn Elektronica.

Niet een favoriet klusje, het solderen van de printplaatjes, maar het is weer gelukt. Het printplaatje mag maximaal 2,4 mm dik zijn om zonder het frame te vijlen te kunnen plaatsen. Er was nog een dunne printplaat beschikbaar van één van de vorige keren. De duo leds zijn gelijmd met Bison Tix. Na het drogen van de lijm, zijn de snoertjes naar de achterkant geleid om vervolgens direct weer naar de voorkant te leiden. Daar zijn ze gesoldeerd. Op deze wijze trek je de snoertjes niet snel stuk van de led (lijm en 2x doorvoeren) en door de snoertjes, leds en soldeerknobbels aan de zelfde kant van het printplaatje te houden, hou je het geheel zo dun mogelijk. De snoertjes en het soldeersel liggen nu in de ruimte die toch al deels is ingenomen door de leds. Het geheel is minder dan 2,4 mm dik gebleven en zou dus moeten passen bij het gebruik van dunne plaktape.

De boel is aan elkaar geplakt en gesoldeerd. De snoertjes op de prints zijn afgeplakt als extra beschermingslaag. De print die de meeste aandacht opeist, is die met de gleuf voor het tandwiel. Dat komt tamelijk nauw. Voordat de kap is geplaatst, is de verlichting nogmaals getest. Het plaatsen van de kap gaat zonder obstakels of frictie

De loc

De loc is vervolgens in dienst genomen. Nog even zonder nummerplaatje, dat gaat nog besteld worden.

Een 'nieuwe' Fleischmann, alleen te zien in Schwarzburg.
Een ombouw-model als deze ben ik nog nooit ergens tegengekomen.
Ook niet iets dat vergelijkbaar is met de andere O&K ombouwsels uit Schwarzburg.

Nu het locje klaar is, is een vergelijking met de V42, een O&K 1306 en de O&K van Dingler interessant.
De Dingler is een rangeerloc uit een andere prijsklasse.

Naast een V42. Deze cabine staat de loc idd. beter.

Naast een 1306.

Naast de O&K van Dingler.

Er is een modernere decoder denkbaar, maar vooralsnog is deze goed genoeg. 
De loc rijdt er voldoende tot goed mee. Misschien hier en daar nog wat tunen.